SanalAlemci

Macide: şan ve şeref sahibi

büyüklük sahibi
Madalet: adaletli ve insaflı olma

Mağfiret: Allah’ ın kullarının günahlarını bağışlaması, örtmesi

Mağrifet: tanrının kullarının günahlarını bağışlaması

Mahbube: sevilen, sevgili

Mahfer: ay ışığı

Mahınev: yeni doğmuş ay

Mahmude: övülmüş, övülmeye değer

Mahmure: uyku basmış, yarı baygın göz

sarhoşluktan sonraki hal
Mahpare: ay parçası, çok güzel kadın

Mahperver: mehtap

Mahperi: güzeller güzeli

Mahpeyker: ay yüzlü, nurlu yüzlü

Mahrem: gizli, saklı

Mahru: yüzü ay gibi güzel olan

Mahrume: yoksun kalmış

Mahrur: alevlenmiş, ateşli

Mahsune: kuşatılmış, sarılmış, çevrilmiş

Mahsure: kuşatılmış, sarılmış

Mahter: yeni ay, ayça, hilal

Mahinev: yeni ay, ayça, hilal

Mahinur: ay ışığı

ay yüzlü güzel
Mahire: hünerli, becerikli

Mahiye: aylık

Mahizar: inleyen ay

Mahizer: san, altın renginde ay

Mahzune: sakınma, çekinme

savaş
Mahşer: kıyamet günü ölülerin dirilip toplanacakları yer ve zaman

Makber: mezarlık

Makbule: alınan, kabul olunan, beğenilen

Maksude: istenilen şey, niyet, hedef

Maksume: ayrılmış, bölünmüş kısmet

Allah tarafından takdir edilmiş rızk
Maksure: kısaltılmış şey

Makule: tür, çeşit, soy

Malike: sahip olan, elinde bulunduran

Mamuk: pamuk

Mamure: mamure

Mana: anlam

Manolya: bir süs bitkisi

güzel kokulu beyaz çiçekler açan ağaç bitkisi
Mansure: galip, üstün gelen

Manzure: bakılan, nazar olunan

gözde olan, beğenilen
Maral: dişi geyik, ceylan, karaca

Martı: bir cins deniz kuşu

Marufe: bilinen

Marifet: ustalık, hüner

Mariye: bir cariye

hz. peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu ibrahim’ in annesi
Masume: suçsuz

Masune: korunmuş, korunan

Matlube: istenilen, aranılan, talep edilen şey

Mavisu: deniz

Maviye: suya ait

Maviş: ak tenli, mavi gözlü kız çocuğu

Maya: servet, esas, öz

Mayda: narin, ince yapılı

Maide: üzerinde yemekler bulunan sofra

yemek, ziyafet
Maye: maya, asıl ve gerekli madde

para, mal, iktidar güç
bilgi
Mayıs: bir bahar ayı

Maile: bir yana eğilmiş, eğik

hevesli, istekli, yetenekli, taraflı, içten istekli
andırır, benzer
tutkun
Mayruk: sakat

Mazlume: zulüm görmüş, uysal, nazlı

Maşuka: sevilen, sevilmiş

Maşuke: sevilen sevgili

Mebhure: soluyan, soluğan, nefes darlığına yakalanmış olan

Mebruke: kutlu kadın (mübarek kelimesinin dişisi)

Mebrure: değerli, beğenilmiş

Mebsude: açılmış, yayılmış

uzun uzadıya anlatılan
Mebuse: gönderilen, gönderilmiş

Mebşure: yüzü beyaz, gösterişli güzel kadın

Mecdide: rızkı bol, nasibi açık, bahtiyar

Mecerre: samanyolu

harekete müsait yol, cadde veya yer
Mecra: suyun aktığı yatak, su yolu

bir işin gidiş yolu
bedendeki ahlatın açtığı yol
Mecide: çok büyük şan ve şeref sahibi

Medar: sağlam, dayanıklı

dönence
Medeniyet: uygarlık

Medide: uzun, çok uzun süren

arap aruzunun 2. bendi
Mediha: övülen, beğenilen, sevilen kadın

Medine: kent, şehir

müslümanların kutsal kentlerinden biri
Mefahir: iftihar edilecek, övülecek şeyler

Mefharet: övünç, övünme, kıvanç

Mefkure: ulaşılmak istenilen en yüce amaç

yalnız zihinde olan ideal
Mefruza: farz olunmuş, varsayılmış

Meftuha: açılmış, açık

ele geçirilmiş
Meftune: büyülenmişçesine tutkun

Mehbedi: kurmançinin üç şivesinden biri

Mehcure: uzaklaşmış, ilişiği kesilmiş

Mehdiye: hidayete ermiş olan

Mehlika: ay yüzlü

Mehpare: ay parçası gibi güzel

Mehre: hind okyanusuna sahili ile hadramut arasında bir ülke

Mehru: ay yüzlü güzel

Mehtap: ay ışığı, dolunay

Mehveş: ay gibi güzel kadın

ay yüzlü
Mehir: ay parçası

Meknune: saklı, gizli, iyice korunmuş

Meknuze: gömülü

hazineye konulmuş, saklanmış
Mekine: iktidar ve onur sahibi

yer tutup oturan, yerleşmiş
Mekşufe: açılmış, açık

bilinmez değil, keşfolunmuş
Mela: doluluk

topluluk
ova
Melahat: güzellik, güzel yüzlülük, yüzünde tatlı ifade olmak

Melaik: melekler

Melda: ince ve taze vücutlu

gençlik, tazelik
Melek: tanrı katında bulunan ruhani varlıkların her biri

pek güzel, yumuşak huylu ve masum
Allah ile insanlar arasında aracılık yapan manevi yaratık
Meleknaz: Allah’ ın nurdan yarattığı varlıklar

Allah’ ın emirlerine tam itaat eden varlıklar
halim, selim, güzel huylu kimse
Meleknur: Allah’ ın nurdan yarattığı varlıklar

Allah’ ın emirlerine tam itaat eden varlıklar
halim, selim, güzel huylu kimse
Melekper: meleğin kanadı

Melekru: melek yüzlü

Meleksima: melek şimali

Melhuza: umulur, beklenilir

Melodi: ezgi, müzik parçası

Meltem: yazın, karadan denize doğru esen mevsim rüzgarı

Meliha: güzel, şirin, sevimli

Melike: kadın hükümdar, hükümdarın karısı

Melis: bal, bal arısı

Melisa: baklagillerden, yaprakları limonu andıran kokulu bir bitki

Memdude: uzatılan

Memduha: övülmüş

Memnune: gönlü hoş edilmiş

Menekşe: mor beyaz renkli, kokulu, yuvarlak yapraklı bir çiçek

bir bitki
Meneviş: renk dalgalanmaları

Mengüberti: tanrıverdi, çok bekledikten sonra doğan çocuklara verilir

Mensure: saçılmış, serpilmiş

Menzure: adanmış

Menşure: padişahlar tarafından verilen vezirlik ünvanı

Meral: (maral) meral (maral) dişi geyik

Meram: istek, niyet, amaç

Mercan: deniz dibine ağaç gibi kök salarak büyüyen, hayvan gibi duyguya sahip, kırmızı renkli, kalker iskeletli bir canlı türü

Merğube: istenilen, sevilen

herkes tarafından sevilip aranılan
Mereviş: terementi ağacının tohumu

Mergube: rağmet görmüş, herkes beğenmiş

Mersa: liman

Merve: mekke’de safa dağının karşısındaki kırmızı renkli tepenin adı

Meryem: isa peygamberin annesinin adı

dinine bağlı kadın
Merze: mercan

Merzuka: rızklanmış, rızkı verilmiş

Merziye: beğenilen, güzel olan

Mesadet: saadet, mutluluk

Meserret: sevinilecek şey

Mesrure: memnun, sevilen

Mestan: savruk

cüret sahibi
sarhoş, kendinden geçmiş
Mesture: örtülmüş, örtülü

Mesube: hayırlı ve yararlı bir işe karşı tanrının armağanı

Mesude: mutlu, bahtiyar

Mesude: mutlu, bahtiyar

Metanet: dayanıklı, sağlam olma

Methiye: birini övmek maksadıyla yazılmış eser, kaide

Metik: küçük çiçeklerin goncası

Meva: sığınılacak yer, yurt, mesken

Mevcude: var olan, bulunan

hazır olan, hazır bulunan
Türk dili kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır
Meveddet: sevgi, muhabbet, dostluk

Mevhibe: vergi, ihsan, bağış

Mevlude: yeni doğmuş çocuk

ihsanın doğduğu yer
doğulan zaman
Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır
Mevsunne: bahar yağmuru yağmış toprak

baştan aşağı süslü zırh
Mevsim: yılın iklim bakımından ayrılmış dört bölümü

Mevzune: biçimli, yakışıklı, güzel

Meymune: bereketli, kutlu

Meysure: kolaylanmış, kolaylaştırılmış şeyler

Meyyal: meyleden, aşırı istekli

fazlaca eğilen
eğik
Meziyet: bir kişiyi başkalarından ayıran ve yücelten vasıf, üstünlük, değerlilik, yüksek karakter

Meziyyet: üstünlük sağlayan özellik

Meşakkat: güçlük, sıkıntı, zahmetli iş

Meşale: ucunda, alev çıkararak yanıcı bir madde bulunan, aydınlatmaya yarayan araç

Meşhure: ünlü, argın, tanınmış

Meşk: yazı örneği

yazı ve müzikte alıştırma, uygulama
Meşkure: şükrolunmuş

Mısra: manzumenin satırlarından her biri, dizeler

Mine: 1. Metal eşya üzerine vurulan renkli cam katmanı. 2. İnce ve parlak nakış. 3. Çiçekleri başak durumunda, alacalı, mavi veya menekşe renginde, ıtırlı bir bitki.

Moğolçin: ak beyaz

Moncuk: boncuk

Moral: bileşik isim

Morgül: bileşik isim

Muaccel: acele olunmuş, acelecilik

Muadelet: değer bakımından eşit olma

Mualla: makam ve rütbece yüksek olan

yüksek, yüce
Muammer: uzun ömürlü, çok yaşayan

Muarra: çıplak, soyulmuş

arı, temizlenmiş
Muattar: güzel kokulu

Muazzez: saygı uyandıran, kıymetli

izzet, şeref sahibi
Mubuhat: günahı, sevabı olmayan, işlemesi ne haram ne de helal olan (mubah)

Mucibe: icap eden

Mucide: icat eden

Mucize: olağanüstü olay

Mugugil: olağanüstü olay

Muhabbet: sevgi

Muhaddere: örtülü, kapalı

Muhlise: içten davranan

Muhsine: kale gibi sağlamlaştıran, ihsan eden

Muhibe: seven, sevgi besleyen, dost

tutkan, yer
bir tarikata intisap etmemekle birlikte yakınlığı olan
Mukadder: tanrı hükmü, kader, alın yazısı <
takdir olunmuş, kıymeti biçilmiş, kadri değeri bilinmiş, beğenilmiş

yazılı, yazılıp belirlenmiş ilahi takdir
yazılı olmayıp sözün gelişinden anlaşılan
hz. peygamberin isimlerinden
Mukaddere: tanrı hükmü, kader

Mukaddes: kutsal olan, mübarek olan

Mukbile: kutlu, mutlu

Mukmire: ay ışıklı, mehtaplı

Mukmirek: ay ışıklı, mehtaplı

Mukime: bir yerde yerleşmiş, orada oturan

Munisa: sıcak kanlı, sevimli

Munise: sıcak kanlı, sevimli

alıştıran, alışık
Muradiye: arzu, istek, dilek

maksat, meram
Türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır
Muslihe: ıslah eden, düzelten, barıştıran

Musiye: vasiyet eden kadın

Mutahhara: temizlik, temizlenmiş

Mutalla: yaldızlanmış, yaldızlı

Mutarra: taravetli, taptaze

Muteber: hatırı sayılan, güvenilir

Mutena: özenle, dikkatle seçilmiş

önemli, seçkin
az bulunur
Mutia: itaat eden, baş eğen, veren

tabi, bağlı
rahat ve uslu
Muvahhide: tek tanrıya inanan

Muine: yardımcı

Mübahat: iftihar etmek

Mübareke: bereketli olan

Mübeccel: büyük, ulu

Mübeddil: değiştiren

Müberra: aklanmış, temize çıkarılmış

Mübeyyen: meydana çıkarılmış, açıklanmış

Mübeşşer: müjdelenmiş

Mübtesim: gülümseyen, tebessüm eden

Mübine: iyiyi kötüyü ayıran, besbelli

Mücd: kıvırcık, kıvrılmış, lülelenmiş saç

Müceddet: yeni, henüz kullanılmamış

Müçek: buse, öpücük

Mücella: parlak, cilalanmış

Mücevher: değerli süs eşyası

Mücmel: kısa ve az sözle anlatılmış, öz, özet

Müçteba: seçilmiş, beğenilmiş

Müdebber: azat olması için sahibinin ölümünü koşul kabul etmiş köle

Müdrike: anlama, idrak etme

Müeccel: tecil edilmiş, ertelenmiş

Müedda: mana, anlam

Müesser: eser bırakan, eser sahibi

etkilenmiş olan, tesir altında kalan
Müeyyet: kuvvetlendirilmiş

Müfahire: fahreden, övünen

Müferrih: iç açıcı, gönül açıcı

Müfide: faydalı, işe yarar

Müge: inci çiçeği

Müheyya: hazır

Mühre: bir çeşit yuvarlak şey

cam boncuk
Mühibe: heybetli, korkunç, korkutan

tehlikeli ve saygı uyandıran
Mühire: aydınlatan

Müjde: sevindirici haber

iyi haber getirene verilen bağış
Müje: kirpik

Müjgan: kirpikler

Mükafat: ödül

Mükedder: üzgün, kederli

Mükerreme: saygıdeğer, kutsal

Mükrem: ikram olunmuş, değer verilerek ağırlanmış

Mükrime: ikramı bol olan

Müldüz: saf, berrak, su

Müleyyen: yumuşatılmış

Mülhime: ilham eden

Mülzime: susturan

gerekli gören
Mümtaze: başkalarından ayrı, üstün tutulan

Mümine: inanan, iman eden

Münciye: kurtaran

Münevver: aydınlatılmış, parlak ışıkla ilgili, bilgili

kültürlü, açık düşünceli insan
tenvir edilmiş, nurlandırılmış, aydınlatılmış, ışıklı
Münibe: tanrıya yönelen, bereketli yağmur

Münife: yüksek, ulu
yüksek, ulu, büyük, ali, bülend

yüksek, büyük hükümler
Münime: nimet veren

Münüre: ışık veren, aydınlatan
nurlandıran, ışık veren, parlak, ziyalar

kur’an’da peygambere ve ilahi kitaplara sıfat olarak kullanılmıştır
Münşire: anlatımı iyi olan sekreter

Mürebbi: çocuk eğiticisi kadın

Müren: akarsu, dere, ırmak

Mürevva: aklı, fikri, düşünüşü görünüşü sağlam

Müride: tarikat üyesi kadın

Mürüvvet: kişilik, şahsiyet, insanlık

Mürşide: irşad eden

Müsalamet: barış içinde yaşama

Müsevver: çevresine sur, duvar çevrilmiş korunmuş

Müslime: islam dininden olan

Müstakime: doğruluktan ayrılmayan

Müstenire: ışıklı, parlak

Müstesna: benzerlerinden üstün, ayrıcalıklı

Müveddet: sevgi, dostluk

Müyesser: kolaylıkla yapılan

Müzehher: çiçek açmış

Müzeyyen: süslü, süslenmiş, bezenmiş

Müşerref: onurlandırılmış, şerefli kılınmış

Müşfika: acıyan, şefkatli

Bir önceki yazımız olan İstimna (Masturbasyon) Kendi Kendini Tatmin Etmek Günah mıdır ? başlıklı makalemizde Aşırı Mastürbasyonun zararları, Boşalmak el ile tatmin olmak dinimizde günah mı? ve Boşalmak günah mıdır? hakkında bilgiler verilmektedir.

1.173 Görüntülenme